کفش های آهنی ات
صد بار زنگ زده اند
خانه ام را
اما پیراهن چهار خانه ات
یک خانه هم برای من نداشت
تاس میریزی و جفت می شود
پاهایت
لباس راه راهم
به تو راه نمی دهد
اما تو برای تمام راه ها
بیراهه ترینی
زندگی چرخید و آینه شکست
خورده های تو را دیدم
تو از خیال تخت بیرون نیامدی
و من
با تمام مهره های بدنم
مات تو شدم...
نرگس غضنفری
وبلاگ من یکساله شد
