تبليغاتX
بازدید برای عموم آزاد نیست.







 

  

تو میگی خاطره هارو خط بزن

اما این دلیل زنده بودنه

این دل شکسته روز و شب فقط

به امید تو داره جون میکنه

 

خسته از روزای بی تو بودنم

خسته از شبای بی تو بودنم

تو بیا تا آسمون آبی بشه

تو دلیلی واسه زنده موندنم

 

آخ اگه دل خونه ی غم نمیشد

میزدم به سیم آخر  سیم می

واسه آواز قناریهای شاد

دو  ر  لا  سی    ،  دو  ر  لا  سی  ،   دو  ر سی

 

فاصله  واژه ی تلخی واسه تو

فاصله  واژه ی تلخی واسه من

ای خدا به جون هرکی دوس داری

بیا این فاصله ها رو خط بزن

 

تو بخوای آسمونا ابری میشن

مثل گریه های بی وقفه ی من

بیا نامردی نکن چیزی بگو

بگو این ابرای بد بختی برن

.............

 

 

                  

 

 

 

 

 

 

سال نو

 

از اقیانوس به دریا

 

از دریا به دریاچه

 

و از آنجا به تنگی بر سر سفره های عید

...

 روز سیزدهم با سبزه های گره خورده به استقبال مرگ میرفت

 

 او ندانست که زندگی  روز به روز کوچکتر میشود

 

...

 

 

 

 

 

 

جاده ها میگذرند


خاطره ها هم با آنها..


و ما به خاطر خاطره ها زنده ایم....

 

اما من


دفن کرد م تمامشان را


تا زندگی،

 

 بیشتر از این  عذاب وجدان

 

 نگیرد

 

...........

 

 خداحافظ

 

زندگی من

 

 

 

 

 

 مکعب


خانه


خانه های مکعبی

!

شهر من پازلیست



با خانه های خاکستری

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

برای مرگ وبلاگ های 

http://roospihall.blogfa.com/

http://moomoosh.persianblog.com/

بار دیگر به عزا  مینشینیم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

موج میزنی در من

بایست! تا آخر دنیا به ما برسد.

چند طوفان و نصفی...چند بیابان و چند برهوت مانده تا  انتها

دریای من!

موجهایت را حلال ساحل های نا نجیب میکنی؟!

و قطره هایت را به باران ؟

که خشکیده ای ...آنقدر که بچه ما هیها ی عید  تشنه لب مانده اند

بمان

چند اقیانوس تا  آخر دنیا مانده

...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مست شده ام

!

با خیال تو

 ....

می چرخم آنقدر که زمین سرگیجه اش بگیرد

و ستارگان

وحتی دایره

 

 

پلی میزنم ....به دستانی که دور گردنم نیست.

 وقتی که  وقت  از عبورش شرم کند

...

 روبه رویم  بایستد 

وقتیکه فاصله ها زانو بزنند

گریه کنند

...

زمانیکه خواب!برای همیشه خواب  بماند


پلی میزنم به نگاهت

خودم را دار

...

 

 

 

 

...

 

غزال

 

 

از این شهر گند زده حالم به هم میخورد

باران میبارد اما هنوز هوا بوی تعفن دارد

...

حالا می فهمم

چرا کلاغان بالای شهر پرسه میزنند

...

حتی کبوتران حرم هم  لاشه خوار شده اند

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 





































12







<br><br><br><br>





در این مرداب وهم انگیز در این گرداب ننگ آور دريغا نور عشقی شعله ای شمعی........ که من تاریک تاریکم تهی از حس ایمانم دريغا اندکی باور ! چراغ راه من هستی تو ای فانوس تنهایی! بیا بنشین، بمان، ای لحظه ی لبخند... . که من خواهم تو را... یابم تو را... مانم تو را... سوگند.!!! ..قدیمی تر از آغازی صمیمی.. گرم ، پر رمزی پر از رازی












































صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ









پیوندهای روزانه














محسن نامجو
خیال
لکنت بهت
آرشیو پیوندهای روزانه












نوشته های پیشین












آذر 1388
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385

پیوندها

my flickr /my pictur
طاها بذری
علیرضا آدینه
gilda
minyasha
تحقیقات فلسفی
يادداشتهاي خط خطي
رضا عنصر سيار
رددانهیل





















































































<























































































<





















































>





























<