تبليغاتX
بازدید برای عموم آزاد نیست.







 

 

 

به

 

                                            سرسبز ترین من

 

                                                   .......

 

 

 

                                          سرسبز ترین شادی  ،  دیرینه و نایابی

                                          وقتی همه تاریکن ،   بر ثانیه می تابی

 

                                           تو شکل ِمعمایی ،   بی پاسخ و پیچیده

                                          می شه که به تو دل داد ،  آسوده و نادیده

 

                                    می شه که سحر با تو  ،  هم صحبت ِ  شب باشه

                                        یا خسته ترین عاشق ،  زانو نزنه ، پاشه

 

                                   هر لحظه ی آ غوشت ،  با عطر ِ شب آغشته ست

                                    تو مثل ِ  شرابی تُرد ، من از نفست سر مست

 

                                      تو فرصت ِ تکراری ،   وقتی که زمان تنگه

                                        وقتی که نگاه ِ من ،  با عقربه می جنگه

 

                                      تعبیر ِ یه رویایی  ،   زیبایی و دور از دست 

                                  می شه که به تو دل داد  ، می شه که به تو پیوست 

 

                                        بارون ِ گل  و شادی ،  از چشم تو می باره

                                       هر بوسه ی تو شعری ،   تو باغچه می کاره

 

                                          دیرینه و نایابی،  سرسبز ترین شادی

                                           دنیا پُره لبخنده ،  با تو ،  پُره آزادی

 

 

                                                        

 

 

 

 

                                                        حسن علیشیری

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                   

 

 

 

 

عشق است و آتش و خون

داغ است و درد دوری

کی می توان نگفتن؟

کی میتوان صبوری

.....................؟

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ای تو تنها

..............

 

 

 

 

 

 

 

 

 

های!  این منم که در پی اویی؟

 

های!  این تویی که در پی اویم؟


باز این خیالها مرا دور میزنند

 

باز این علامت سوال روبرویم

 

 

 

 

 

در من شروع حس امیدی

 

با من همیشه تو روبرویی

 

از وحشت زوال ثانیه ها

 

از ظلمت سپیده قصه گویی

 

 

 

 

 

 

 

مجروح راههای نرفته

 

مجروح زخم های نخورده

 

بغضی درون گلویت فسرده است

 

حسی درون قلب تو مرده

 

....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 





































12







<br><br><br><br>





در این مرداب وهم انگیز در این گرداب ننگ آور دريغا نور عشقی شعله ای شمعی........ که من تاریک تاریکم تهی از حس ایمانم دريغا اندکی باور ! چراغ راه من هستی تو ای فانوس تنهایی! بیا بنشین، بمان، ای لحظه ی لبخند... . که من خواهم تو را... یابم تو را... مانم تو را... سوگند.!!! ..قدیمی تر از آغازی صمیمی.. گرم ، پر رمزی پر از رازی












































صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ









پیوندهای روزانه














محسن نامجو
خیال
لکنت بهت
آرشیو پیوندهای روزانه












نوشته های پیشین












آذر 1388
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385

پیوندها

my flickr /my pictur
طاها بذری
علیرضا آدینه
gilda
minyasha
تحقیقات فلسفی
يادداشتهاي خط خطي
رضا عنصر سيار
رددانهیل





















































































<























































































<





















































>





























<